Het nitrietgehalte van het aquarium van mijn goudvissen was veel te hoog en mijn vissen werden ziek. Ik ging dus naar de winkel waar ik iets ging kopen voor het water te behandelen.Ik begin met de meneer van de winkel te praten en tot de lange duur beginnen we te spreken over schildpadden. Ik vraag:"Verkoop je nog schildpadden?" Omdat ik mij herinnerde dat hij héél lang een zaagrug heeft gehad. "Ja, ik heb er twee op het ogenblik",zegt hij en wijst naar twee geelwangen die zwemmen in een aquarium zonder eiland. Ik kijk bedenkelijk naar de man en vraag of die zaagrug die hier zolang zat nu al weg was. "Neen, die heb ik nog",antwoordt hij. Hij wijst naar een open aquarium vol met planten om te verkopen. Ik haast me naar de bak en zie geen schildpad zitten. De man heft een plankje op dat zich op het filtergedeelte van de bak bevindt! En ja, daar zat hij, in één vakje van een driedelige binnenfilter. Verschrikt in een hoekje weggestopt door het overweldigende lawaai van het droogstaande filterpompje in een halve cm water!!! Ik zeg tegen de man: "Ocharme, dat beestje! en maak de man er op attent dat dat diertje warmte, water en ruimte nodig heeft. "Oh",antwoordt hij, "hij heeft een gans voetbalveld om op te lopen",en wijst naar een leegstaande aqua gevuld met kiezelsteentjes. "Soms laat ik hem daar eens lopen."De man zegt me dat het arme beest daar zit omdat hij bang is voor de controle op cites. Weet ik veel? Ik vraag de man of ik het beestje zijn leven mag redden en vraag hem hoeveel euro hij in zijn gedachten had. Hij kijkt me aan en zegt zonder schaamte:"48 euro." Het zweet breekt me uit en vraag hem of hij dat diertje gouden garnaaltjes geeft. "Neen, maar ja de verzorging die hele tijd dat het hier was..." Heb er niet veel woorden meer aan vuil gemaakt dan en heb nog kunnen afdingen tot 22 euro. "Dat is geld om geld", zei hij nog. Eenmaal afgerekend gaf hij me het arme diertje mee in een klein kartonnen doosje à la vitabis dichtgeplakt met een plakkertje.Thuisgekomen bekijkt mijn vriend Brian het beestje en constateert dat het beestje fel ondervoed is en waarschijnlijk nog nooit de geneugten van een lamp heeft ondervonden! We maken een aparte aqua voor hem klaar en hij begint onmiddellijk te eten en daarna direct te zonnen! Binnen het uur kwamen er van zijn schild haast volledige schildplaten los en is hij op één uur tijd bijna volledig verveld!
Hij werd gedoopt; Massimo Marone Mous!
FOUT, FOUT, FOUT!!! Hoe is het mogelijk dat zoiets kan. Handelaars en vele andere mensen zien een schildpad niet als een volwaardig dier! Net alsof een schildpad geen gevoelens of behoeftes heeft! Je goudvis wordt toch ook niet meegegeven in een kartonnen doos? Waarom een schildpad dan wel? Het is "maar" een schildpad, denken velen en ik vind dit fout. Zolang het maar geld opbrengt voor de handelaars!
